Çocuklara Ölümü Nasıl Anlatmalı?

0
3197

Yıldız Kenter’in yönettiği, oynadığı ‘’Oscar ve Pembeli Meleği’’ ve ‘’Ölümü Nasıl Anlatmalı’’ kitaplarını okurken; bir yanda akademik bir üslup diğer yanda çocuğun bakış açısını içeren bu eserler akla ‘’Çocuklara Ölümü Nasıl Anlatmalı?’’ sorusunu da getiriyor.

Ölümün bir birey olarak katlanılması zor bir süreç veya olgu iken çocuklara anlatılırken daha hassas olunması gerektiği bir gerçek…

Uygulanabilir ve basit; teoriden çok uygulamada işlevi olacak  5 maddede altı çizilecek tavsiyeler olması için yorumlamaya çalıştım bu soruyu. Çünkü ölüm gerçeği bir bakkal, bir amca, bir dede, bir genç için bile ansızın ve her an çevresinde olan bir kol düğmesidir.

1. Cocuklarinizi Taniyin!
Ölüm gerçeği her çocuk için farklı yaş ve karakter için farklılıklar göstermektedir. Örneğin bir kişi eşini kaybettiğinde öldüğünü kabul etmeyip yaşıyormuş gibi davranabilir ya da çok daha kısa sürede bunu kabul edebilir. Çocukların da yas ve algılama süreleri farklı farklıdır. Çocuklarınıza bu süreyi verin! Eğer hayali bir kişi veya güvenli bir nokta oluşturmuşsa uzmana mutlaka başvurun.

2. Olumu Anlatmaya Calisirken Soyut Kavramlardan Uzak Durmaya Calisin!
Ölüm  kavramı gibi bir tanıma yeni yeni alışan çocuklar için; ölümü soyut pek çok kavramla açıklamaya çalışmayın!

3. Olumun Dogal Bir Surec Oldugundan Bahsedin!
Çocukların ölümle ilk tanışmasının, besledikleri hayvanların ölümüyle olma olasılığı çok fazladır. Ütopik cevaplardan uzak durun. Her canlının biyolojik bir ömrünün olduğundan basit kelimeler seçerek bahsedin. Ölen hayvanlara eziyet yapmayınız! Örneğin ölen balıkları lavabodan atmak travmatik etkiler oluşturabilir.

4. Cocuklarin Aglamasina Izin Verin!
Çocukların ağlaması en doğal haklarıdır. Ağlayan çocuklarınızı dövmeyin! Çocuklar ailelerin malı değildir! Çocukların duygularını yaşaması bir çeşit katarsis, rahatlama oluşturur. ‘’Erkekler ağlamaz!’’ gibi şehir mitleriyle çocuklarınızı içe kapanık yetiştirmeyin!

5. Cocuklar Icin En Buyuk Ornek SIZSINIZ!
Çocukların yanında acınızı, ailenize kızarak ve eşyaları kırıp dökerek veya inciterek yansıtmayın! Acınızı paylaşın! Çocuklar şüphesiz ki her davranışınız söylemlerinizle fazla etkilediğiniz boş kâğıtlarınızdır. Tahmininizden fazlası onları etkiler! Çevrenizdeki insanların da aynı durumda olduğunu unutmayın!